http://www.nubpetshop.com
สร้างเว็บไซต์Engine by iGetWeb.com

 หน้าแรก

เกี่ยวกับเรา

 บทความ

 เว็บบอร์ด

 รวมรูปภาพ

การสั่งซื้อ และการชำระเงิน

การจัดส่ง

 ติดต่อเรา

สินค้า

 โปรโมชั่น ประจำเดือน
 เด็กๆที่เปิดจอง
 ย้ายบ้านแล้ว
 กระต่าย
 กระรอก
 แฮมสเตอร์
 Cavy Group
 ชูก้าไกลเดอร์
 Exotic Pet
 อาหารกระต่าย / อาหารแพรี่ด็อก
 อาหารกระรอก / อาหารชูก้าไกลเดอร์
 อาหารแฮมสเตอร์
 อาหาร Cavy
 อาหารนก
 อุปกรณ์กระต่าย
 อุปกรณ์กระรอก/ อุปกรณ์ชูก้าไกลเดอร์
 อุปกรณ์แฮมฯ
 อุปกรณ์ Cavy
 อุปกรณ์แพรี่ด็อก
 อุปกรณ์นก
 สินค้ามาใหม่
 ยาและวิตามิน
 อาบน้ำ+รับฝาก
 สินค้าหมด
 อาหาร ขนม วิตามิน สุนัข
 อาหาร ขนม วิตามิน แมว
 อุปกรณ์ ยา แชมพู สุนัข
 อุปกรณ์ ยา แชมพู แมว

ปฎิทิน

« September 2020»
SMTWTFS
  12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
27282930   







ความรักของฉัน กับคนรักของฉัน

บางครั้งก็อยากจะเชื่อในเรื่องพรหมลิขิต บางครั้งก็ไม่เคยคิดจะเชื่อ
ฉันและเขาเจอกัน รู้จักกันอย่างตั้งใจ
แต่เส้นทางรักของฉันและเขา อาจทำให้คนอื่นเจ็บปวด
จริงๆมันอาจไม่แฟร์นักกับคนที่ฉันคบอยู๋ ที่ในใจฉันก็ยังคงมีเค้าเรื่อยไป
และฉันเองก็ไม่เคยคิดด้วยว่าฉันกับเค้าคนฉัน เราจะได้รักกันในวันนี้
เมื่อลองมองย้อนกลับไป และอาจไม่ใช่คนดีนักในสายตาคนอื่น
เส้นทางความรักของเรา มันผ่านอะไรมามากมาย
จนไม่น่าเชื่อว่าเราจะได้กลับมาเจอกันอีกครั้ง ในวันที่เราทั้งสองไม่มีใคร

ฉันรู้จักกับเค้าตอนเข้าปีหนึ่ง ช่วงรับน้องจำเป็นต้องรู้จักรุ่นพี่หลายๆคน
และนั่นก็คือจุดเริ่มต้น จำได้ว่าได้เบอร์ของเค้าตอนที่ไปขอลายเซ็นต์ของรุ่นพี่
ไม่ได้คิดจะโทรไป แต่ตอนนั้นเพื่อนกำลังอยู๋ในภาวะเศร้า
เลยนึกสนุกให้โทรไปหารุ่นพี่คนนึง..จะเรียกว่าแกล้งอำก็ได้ ตอนนันไม่ได้รูสึกอะไรจริงๆนะ
แค่รู้สึกสนุกเท่านั้นเอง แต่ไม่รู้ทำไมเค้าถึงรู้ว่าเราแกล้ง
พอถูกจับได้ก็เลยต้องยอมรับไป และจะด้วยความที่ว่าเพิ่งมาอยู๋หอเหงารึเปล่าก็ไม่รู้
พอได้คนมาคุยด้วยทำให้รู้สึกดีมากๆ

แต่สิ่งที่ผิดที่สุดคือการไปเที่ยวด้วยกัน 2 คน
ฉันยังจำได้เลยนัดแรกของเรา ตอนนั้นฉํนกำลังจะกลับบ้าน
และเค้าก็โทรมาพอดี และเราก็นัดเจอกันที่เซสเตอร์กริลสยาม
เค้าไปถึงที่นั่นแล้ว แต่ฉันเพิ่งออกจากมหาลัย
เป็นเวลา 3 ชั่วโมงเต็มๆที่นั่งรอฉัน
เมื่อมีครั้งแรกก็ต้องมีครั้งถัดมา เรานัดกันไม่บ่อยนัก แต่ก็ไม่ห่าง
ฉันไม่รู้จริงๆว่าเค้ามีแฟนแล้ว จนมีคนมาบอก
ความรู้สึกมันบอกไม่ถูก รู้สึกเสียใจมาก ฉันถามเค้าตรงๆว่ามีแฟนแล้วทำไมไม่บอก
เค้าบอกว่าไม่จำเป็นต้องบอก เพราะเราเองก็ไม่ได้ถาม
ในฐานะที่ฉันเป็นผู้หญิงคนหนึ่ง ก็รู้สึกเจ็บปวดทั้งในฐานะ
คนที่รู้สึกดีๆด้วย และถ้าหากฉันเป็นแฟนเค้าก็คงเสียใจไม่น้อยเช่นกัน

เมื่อรู้ว่าเค้ามีคนรักอยู๋แล้วสิ่งที่ฉันทำได้คือตัดใจ และพบกันให้น้อยลง
แต่เราก็คุยโทรศัพท์กันบ่อยนะ เค้าชอบโทรหาตอนช่วงตี 3 ตี 4
ตอนนั้นก็มีคนเข้ามาในชีวิตฉันอีกคน และก็เป็นคนดีมาก
จนฉันตัดสินใจจะคบด้วย และคิดว่าวันนึงอาจจะรักคนๆนี้
ตอนนั้นถามว่ารักมั้ย รักนะตลอดเวลาที่คบกัน
แต่เค้าก็ยังเป็นคนพิเศษในใจฉันเสมอ
แม้เราจะไม่ได้คบกัน แต่ช่วงเวลาเหล่านั้นก็ไม่ได้ห่างหายกันไป
ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหาเค้าก็รับฟังเสมอ
เค้าเป้นคนเดียวที่อยู๋เคียงข้างยามที่ฉันไม่มีใคร
แต่ก็คงจะไม่ไดนัก เพราะเราต่างก็มีคนที่รัก หากยิ่งปล่อยควมรู้สึก
คนที่เสียใจไม่ได้มีเพียงเรา แต่มีเพิ่มอีก 2 คน
เราจึงได้หยุดความรู้สึกไว้ตรงนั้น ตรงคำว่าพี่ชายและน้องสาว

หลังจากนั้นเราก็ห่างกันไปพักใหญ่
จนได้มาเรียนวิชาเดียวกัน ทำแล็บตรงข้ามกันพอดี
แอบชำเลืองบ้าง แต่กไม่หวั่นใจอะไรมากนัก
ช่วงนั้นรู้สึกเลยว่าเราห่างกันจัง
แต่ก็ดีแล้วเพราะจะได้ไม่รู้สึกเสียใจมากไปกว่านั้น

เวลาไปทัศนศึกษาเค้าก็ไปกับคนรักของเค้าแทบทุกครั้ง ดูรักกันจังเลย
มีครั้งนึงไปชุมพร เค้าก็ไปกับคนรักของเค้า ฉันก็ไปกับคนของฉัน
มันทำให้ฉันรู้สึกว่า ความสัมพันเพียงเท่านี้ก็ดีแล้วหละ
แค่ได้รักได้มองเพียงเท่านี้ก็เพียงพอแล้ว

แต่แล้ววันนึงความรูสึกนั้นก็พังลง จากความรู้สึกที่สม่ำเสมอมันกลับมากขึ้น
การไปทริปครั้งนั้น ไม่มีคนรักของเค้า และของฉัน
รู้สึกดีใจ แต่ก็ได้เท่านั้น เราแทบไม่ได้คุยกัน
แต่ก็แอบชำเลืองมองนิดนึง แค่นี้ก็รู้สึกดี
และวันที่ 2 ก็ต้องไปเดินป่า ฝนตกลงมา
ฉันยังจำวันนั้นได้ดี ฝนตกลงมา ฉันไม่ได้เอาผ้าหรืออะไรไปเลย
เค้ายื่นผ้า ลายอุลตร้าแมยมาให้ ฉันไม่กล้ารับ
เค้าเอาคลุมหัวฉันไว้ อยากให้เวลาหยุดตรงนั้นนานๆจังเลย
เหมือนรอบๆข้างหยุดนิ่งไปหมด ฉันคิดว่าช่วงเวลานั้นน่าจะเพียงแค่ 10 วินาที
แต่มันเหมือนนานแสนนาน คำถามที่ตั้งขึ้นมาคือ
เค้าคิดยังไง คิดอะไร ทำไมถึงทำแบบนี้
ไม่รู้หรือไงว่ามีคนมองอยู่ คนที่จับผิดก็มี
แล้วที่สำคัญความรู้สึกฉันล่ะ มันจะคิดมากเกินไปจากคำว่าพี่ชาย

ข่มใจไว้อยู่นานไม่ให้รูสึกเกินกว่านั้น
เวลาที่ฉันมองเห็นเค้าและคนรักอยู๋ด้วยกัน
ความรู้สึกมันบอกไม่ถูก ไม่อยากมองเลย ยิ่งรักกันเท่าไหร่
ก็ยิ่งรู้สึกหดหู่ใจไปทั้งวัน
และก็มีบททดสอบบทใหม่เข้ามา
เราต้องใช้โรงเรือนในการทำโครงงานร่วมกัน มันหมายความว่าเราต้องเจอกันบ่อยขึ้น
วันที่ซ่อมแซมโรงเรือน ไปทำกันอยู่ 5 คน
มีเค้าเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว นอกนั้นผู้หญิงหมด
เวลาเค้าเลื่อยไม้ฉันก็ไปช่วยจับ เวลาตอกตะปุฉันก็ไปช่วยถือ
จนเพื่อนฉันทักว่า เหมือนคนรักกันเลย
มันทำให้ฉันรูสึกว่า หยุดเพียงแค่นี้ก็พอ
แต่หากไม่ให้ช่วยฉันก็คงทำไม่ได้หรอก
ที่จะให้คนที่ฉันรู้สึกดีๆด้วยต้องทำงานอยู๋เพียงลำพัง
ในขณะที่ฉันนั่งเฉยๆ และดูเค้าทำงาน
ฉันอยากมีส่วนร่วม อยากอยู่ใกล้ๆ และมีประโยชน์กับเค้าบ้างก็เท่านั้นเอง

หลังจากนั้นเราก็ห่างกันไปอีก คราวนี้นานเลย
ตอนนั้นฉันก็มีปัญหากับคนรัก ไม่พร้อมที่จะทำอะไรหลายๆอย่าง
และก็ไม่อยากให้เค้ารับรู้ปัญหาของฉันอีก
เพระตลอดเวลาที่รู้จักกันมา เวลามีปัญหาทีไรก็ต้องไปร้องไห้กับเค้าทุกที
เราห่างกันนานมาก จนอีกไม่กี่วันที่ฉันจะจบ อีก 2 วันก็จะสอบโปรเจคแล้ว
เค้าโทรมาชวนกินข้าวหลังมหาลัย
ด้วยความไม่เจอกันนาน ฉันจึงตอบตกลงอย่างไม่ต้องคิดมากนัก
เพระดีใจมากพออยู่แล้ว แต่ก็อดแปลกใจไม่ได้ว่าทำไมนะเค้าจึงขวนฉันกินข้าว
และก็กินช่วงที่คนเยอะ ไม่กลัวข่าวจะไปถึงคนรักเค้าหรือยังไง
จากวันนั้นเราก็คุยกันทุกวัน จนวันบายเนีย
แปลกใจว่าทำไมเค้าถึงมาคนเดียว จนฉันได้รู้ว่าเค้ากับคนรักของเค้าเลิกกันแล้ว

เหมือนเวลาของเราย้อนกลับมาอีกครั้ง
ช่วงวันเวลาที่ต่างคนต่างไปใช้ชิวิตตามแบบของตัวเอง
อาจมีกันบ้าง ใกล้กันบ้าง ห่างกันบ้าง
แต่สุดท้ายเราก็กลับมาเจอกันอีกครั้ง
ฉันและเค้าคบกันในฐานะคนรัก มันคงสร้างความแปลกใจให้กับใครหลายๆคน
ว่าเราคบกันได้อย่างไร ทั้งที่อยู๋คนละชั้นปี อยู๋คนละกลุ่ม
และก็ไม่น่าจะคบกันได้ เพราะมันไม่มีใครรูเรื่องระหว่างเรา

ฉันเคยคิดนะ ว่าเราจะรักกันได้มั้ย เค้าจะรักฉันมั้ย
หลังจากได้คบกันทำให้ฉันรู้ว่า เค้าเป้นผู้ชายที่ดีที่สุด
เค้าใส่ใจในรายละเอียดเล็กๆน้อยๆของฉันทุกๆเรื่อง
ขอบคุณจริงๆที่รักกัน

แต่มันคงเป็นเพียงจุดเริ่มต้น เพราะเรื่องจริงมันคงไม่สวยงามแบบในนิทาน
ที่จบลงตรงที่รักกันชั่วนิรันดร์ มีทั้งช่วงที่นัก และช่วงที่ท้อว่าเราจะคบกันได้แค่ไหน
และบททดสอบที่แสนสาหัสสำหรับฉันก็มาถึงจนได้
ฉันรู้ ฉันไม่ใช่ผู้หญิงที่ดีอะไรมากมาย ไม่ได้สวย ไม่ได้เก่ง
เป็นเพียงผู้หญิงธรรมดาคนนึงที่รักเค้า และอยากให้เค้ารัก

ท่าทีหมานเมิน เฉยฉาของเค้า ทำให้ฉํนรู้สึกว่าเค้าห่างออกไป
และฉันก็พรั้งปากพูดคำๆนั้นออกไปคือเราเลิกกันเถอะ
เค้าไม่ปฏิเสธ ฉันรู้สึกใจหายวูบ เค้าหมดรักฉันแล้วจริงๆหรือ
คำถามนี้วนเวียนอยู่ในใจ เสียใจ จนไม่รู้จะใช้คำพูดอะไรมาเปรียบเทียบ
ฉันเคยเชื่อมาตลอดว่าเค้าไม่มีวันจะเลิกกับฉัน
กว่าเราจะได้คบกันก็ยากแล้ว แล้วเราจะจบลงง่ายๆเพียงเท่านี้หรือ
วันนั้นฉันไปหาเค้าที่บ้าน เค้ากลับมาส่งฉันอย่างไร้เยื่อใย

ความรู้สึกเสียใจ มันมากกว่าเสียใจจากครั้งไหนๆ
ไม่เคยเสียใจเท่าครั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ฉันรู้สึกว่า
แนไม่อยากมีชีวิตอยู่ ไม่อยากจะมีลมหายใจ ไม่อยากจะตื่นขึ้นมาเจอความจริง
ในวันที่ฉันจะไม่มีเค้าอีก เค้าไม่รับโทรศัพท์ ไม่โทรมา
แล้วเค้าจะทิ้งฉันไว้อย่างนี้หรือ จะรู้บ้างมั้ยว่าฉันเสียใจแค่ไหน
คนที่ฉันไว้ใจที่สุด เชื่อใจที่สุด สุดท้ายเค้าก็จะจากฉันไป

ฉันทำใจอยู่พอสมควร และตัดสินใจแน่นอนว่า ฉันควรตัดใจสักที
แต่สุดท้ายเราก็ตักกันไม่ขาด
เหมือนเริ่มต้นใหม่จากหนึ่ง...สอง..และสาม
ความรู้สึกดีๆกลับมา และรู้สึกเหมือนผูกพันกันมากขึ้น
มันทำให้ฉันรู้ว่า ความรักไม่จำเป็นต้องได้ครอบคอรงกันเสมอไป
แค่ได้เห็นคนที่เรารักมีความสุขก็เพียงพอแล้ว
ถึงเค้าจะมีใครไม่ว่าวันนี้หรือวันใดก็ตาม หากมีความสุขฉันก็ยินดี
ฉันไม่ได้อยากเป็นเพียงคนรัก แต่ฉันอยากเป็นคนพิเศษ และคนที่เค้าจะแคร์ตลอดไป

ที่มา : smoky diary 

 

view

กระต่าย

กระรอก

แฮมสเตอร์

Cavy Group

ชูก้าไกลเดอร์

Exitic Pet ชนิดอื่นๆ

แนะนำโรงพยาบาล

Be Easy Health

เพื่อนคู่ค้า NU B PET SHOP

กระเบรนเนม

Tutor เคมี

พื้นที่โฆษณา

พื้นที่โฆษณา

พื้นที่โฆษณา

 หน้าแรก

 บทความ

 เว็บบอร์ด

 รวมรูปภาพ

 ติดต่อเรา

view